โรคหูตึงเฉียบพลัน

ผศ.นพ.ปารยะ อาศนะเสน ภาควิชาโสต นาสิก ลาริงซ์วิทยา
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล

โรคหูตึงเฉียบพลันหรือหูดับ คือ ภาวะที่มีการสูญเสียการได้ยินชนิดประสาทรับฟังเสียงเสีย แบบทันทีทันใด ซึ่งมักพบในคนอายุน้อยและวัยกลางคน และพบในผู้หญิงบ่อยพอๆกับผู้ชาย

สาเหตุของโรค
ปัจจุบันยังไม่ทราบสาเหตุที่ชัดเจน แต่เชื่อว่าอาจเกิดจากการติดเชื้อไวรัส หรือเกิดจากการอุดตันของหลอดเลือดที่ไปเลี้ยงหูชั้นใน หรืออาจเกิดจากเยื่อบุหูชั้นในชำรุด

ลักษณะอาการที่พบบ่อย
ได้แก่มีการสูญเสียการได้ยินเฉียบพลันและมักเป็นในหูข้างเดียว อาจมีเสียงดังรบกวนในหูข้างนั้นและมีเวียนศีรษะร่วมด้วยได้

การวินิจฉัยแยกโรค
เนื่องจากมีโรคบางอย่างที่จะทำให้เกิดอาการคล้ายโรคนี้ได้ เช่น ภาวะหูตึงจากโรคทางกาย, ปลายประสาทอักเสบ, กลุ่มอาการมีเนียร์ ( Meniere’s Syndrome ) , หูตึงจากเนื้องอกบริเวณประสาทหู, ความผิดปกติของสมอง ฯลฯ ดังนั้นจึงควรมาพบแพทย์เพื่อวินิจฉัยและรักษาโรคต่อไป

การวินิจฉัยโรค
เมื่อมาพบแพทย์ แพทย์จะวินิจฉัยโรคโดยการ

Ø ซักประวัติ

Ø ตรวจร่างกาย

Ø ตรวจระดับการได้ยิน

Ø ตรวจพิเศษอื่นๆ เช่นตรวจเลือด, ตรวจปัสสาวะ, ตรวจคลื่นสมองเพื่อวัดระดับการได้ยิน

และอาจตรวจทางรังสีเพิ่มเติมในผู้ป่วยบางราย

แนวทางการรักษา

Ø ให้ผู้ป่วยนอนพักผ่อน หรือบางรายอาจต้องพักรักษาตัวในโรงพยาบาล

Ø ให้ยารักษาตามความเหมาะสม

Ø ตรวจวัดระดับการได้ยินเป็นระยะๆ

Ø และมีการนัดติดตามการรักษาเป็นระยาว ต่อไป


ถ้าท่านมีอาการหูตึงเฉียบพลันหรือหูดับ ควรรีบมาพบแพทย์เพราะผู้ป่วยจำนวนหนึ่งจะมีการกลับคืนมาของการได้ยินดี ถ้าได้รับการรักษาตั้งแต่ระยะแรกๆ ที่เริ่มมีอาการ